Het is zover… de langverwachte jeugdroman van collega auteur Roland Colastica is gedrukt en ligt bijna in de winkels. Het is echt heel erg geweldig. Als mede ‘woordbuffelaar’ weet ik hoe het is. Niemand is fulltime schrijver, hier. We doen het erbij. Bij alle andere verplichtingen, bij de fulltime baan, tussen de bedrijven door. We leggen manuscripten neer. Denken dat het voor even is maar soms duurt het jaren voordat we de draad weer echt op kunnen pakken. Het boek van Roland ‘Roy’ heeft er even over gedaan. Onder de bezielende coaching van Sjoerd Kuyper. En het geeft niet, het maakt geen pest uit hoe lang het geduurd heeft…. het is er. Het is af. Het heeft een kaft en een ISBN nummer. En we kunnen er trots op zijn. Een nieuwe generatie Curacaose schrijvers staat op, laat zich niet meer weerhouden en doet het gewoon… no matter how, no matter how long it takes, no matter what… we doen wat we moeten doen. Onze verhalen opschrijven.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat wanneer zo een traject uiteindelijk gevangen wordt in het gedrukte woord er een ontlading van blijdschap is

Foto junice Augusta


Leuk stukje vooral de laatste zin en de foto eronder. Thanks
Ta bèrdat Elo, hopi esfuerso, hopi sodó i doló, pero tur esaki ta bal e alegria inmenso di mira e fruta materialisá.
Sigui dal bai Roy, nos no por warda pa mira bo buki lusi den tur libreria, kla pa wowo di mucha saborié