Foto Guido Selling
Een visje roert zijn staart. Het zwemt in een bol koraal tussen de gaten. Een roze annemoon schrikt en trekt zich terug in zijn pijpje. Een papegaaivis. Blauw en loom. Ik volg hem. Waar hij stilhoudt hoor ik hem grazen. Hij schraapt zijn eten van de koralen. Een zeeappel. Een klein zwart bolletje met lange puntige stekels. Ze bewegen op de onderstroom. Ik pak een steen om hem stuk te maken. Niet omdat hij niet mooi is maar omdat er een spektakel van komt als ik dat doe. Hij bloedt en daar zijn ze… honderd gekleurde vissen. Donkerblauw met spikkels die aquamarijn oplichten. Roze zeesoldaatjes met een zwarte camouflage streep onder hun oog. Lichtgrijze vissen, een gele schubbenlijn geeft hun doorsnee aan. Een kleine blauwkop dringt voor. Brutaal en vinnig. Allemaal genieten ze van deze onverwachte lekkernij. Ik hang erboven met mijn duikbril. En ik geniet. Van de stilte waarin deze drukte zich manifesteert. Dan is daar een kolebra berde. Een moreen. Groen gespikkeld en arrogant maakt hij zich het feestmaal eigen. De vissen schieten uiteen en geven hem de ruimte. Om af te maken wat ik begonnen ben.
Uit: Work in progress 2012